
درآمدی بر انسانشناسی تصویری و فیلم اتنوگرافیک، ناصر فکوهی
📚درآمدی بر انسان شناسی تصویری و فیلم اتنوگرافیک
🌊ناصر فکوهی
🌊نشر آبی پارسی
📜۳۴۰ صفحه
🍀کیفیت: در حد نو
انسانشناسی تصویری، شاخهای از انسانشناسی فرهنگی است که از ابزارهای تصویری برای ثبت و ارائه دادههای مردمنگارانه استفاده میکند. این کتاب، که شامل دو فصل و یک پیوست است، به بررسی این موضوع با مقالاتی از چهرههای برجستهای چون ژان روش و مارک اوژه میپردازد.
کتاب به پرسشهای کلیدی در زمینه انسانشناسی تصویری و فیلم اتنوگرافیک پاسخ میدهد:
* ماهیت انسانشناسی تصویری و فیلم اتنوگرافیک چیست؟
* جایگاه فیلم و عکس در مطالعات مردمنگارانه چگونه است؟
* ریشه و چگونگی پیدایش فیلم مردمنگار؟
کتاب توضیح میدهد که سینما و مردمنگاری تقریباً همزمان در اوایل قرن بیستم ظهور کردند و رابطهای متغیر داشتند تا اینکه در سال ۱۹۴۸، با تلاشهای ژان روش، فیلم اتنوگرافیک به عنوان یک سبک سینمایی مستقل شناخته شد.
**فصل اول: ژان روش و سینمای اتنوگرافیک**
این فصل بر محوریت ژان روش، به عنوان پیشگام این رشته، شکل گرفته است. در این بخش، از زبان خود روش، به تعریف فیلم اتنوگرافیک، چگونگی شکلگیری آن، و زندگینامه این سینماگر انسانشناس پرداخته میشود. همچنین، نقش او در تثبیت انسانشناسی تصویری در دانشگاهها، روشهای فیلمسازی او، حضورش در جشن فرهنگ و مردم ایران، و نمایش برخی از آثارش مورد بحث قرار میگیرد.
**فصل دوم: انسانشناسی تصویری و فیلم اتنوگرافیک**
این فصل به این پرسشها میپردازد:
* انسانشناسان چه چیزهایی را میتوانند از فیلم بیاموزند و فیلم چه دستاوردهایی برای آنها دارد؟
* تصاویر چگونه میتوانند در توصیف و غنیسازی دانش انسانشناختی، بر کلمات برتری یابند؟
* انسانشناسان در پی تصویر کردن چه نوع دانشی هستند؟
* آیا میتوان تمایزی میان فیلم مستند و اتنوگرافیک قائل شد؟
کتاب همچنین تبیین میکند که سینما هم به عنوان ابزاری برای پژوهش مردمنگارانه و هم برای نمایش نتایج یک پژوهش انسانشناختی قابل استفاده است. گرچه مرز دقیقی بین این دو کاربرد وجود ندارد، اما در کاربرد اول، سینما و دوربین به مشاهده مداوم کمک کرده و ضعف حافظه را جبران میکنند. در کاربرد دوم، فیلم به عنوان نتیجه نهایی پژوهش، به واقعیتی که پژوهشگر به آن رسیده استناد میکند.
#درآمدی_بر_انسان_شناسی_تصویری_و_فیلم_اتنوگرافیک
#ناصر_فکوهی