دماغ، ریونوسوکه آکوتاگاوا

داستانی کوتاه و تمثیلی که با طنزی ظریف به کاوش در خودبینی و وسواس انسان نسبت به ظاهرش می‌پردازد. آکوتاگاوا در این داستان، که از متون کهن ژاپنی الهام گرفته، زندگی راهبی را روایت می‌کند که از دماغی بسیار بلند و زشت رنج می‌برد. داستان با زبانی موجز و لحنی آرام، تضاد میان درون و برون، فرد و جامعه را آشکار می‌کند و نشان می‌دهد چگونه انسان از قید تصویر ذهنی خود گریزی ندارد.