عشق گوش، عشق گوشوار. قاسم هاشمی‌نژاد

کتاب عشق گوش، عشق گوشوار مجموعه‌ای از مقالات به شرح زیر است:

«چشم‌انداز تاریخی روایت: یک بازنگری» به تحول تاریخی روایت در فرهنگ فارسی می‌پردازد. مقالهٔ «جست‌وجویی در بازیافتن منابع نمایش در ایران» در واقع مقدمهٔ مشروحی‌ست که قرار بود مدخل یک اثر تحقیقی دربارهٔ منابع نمایشی ایران بشود. کتاب مرآت‌البُلَها که به‌غلط فرهنگ لغات و مصطلحات عوام شناخته شده بود و قدمتی ۱۵۰ساله دارد، اساس مقالهٔ «فرهنگ‌پایهٔ تیپ‌شناسی شخصیت‌های ایرانی» است. سه مقالهٔ مذکور بخش اوّل کتاب را تشکیل می‌دهد. بخش دوّم با مقالهٔ «زبان نیایش» آغاز می‌شود. هدف آن نشان‌دادن یک قطعهٔ نیایشی منصور حلاج است. «هنر عارف‌بودن»، دومین مقاله از این بخش، وجهی از وجود ظاهری عارف را در مواجهه با مردم نشان می‌دهد که باطنی پیچیده دارد. کوشش برای نزدیک‌شدن به حقیقت سیمای مرگ، هر آنچه در ادبیات فارسی انعکاس یافته و از باورهای دینی و معادشناسی ایرانیان متأثر شده، اساس مقالهٔ ممتّع «مرگ رویاروی» قرار گرفته است. «چهار خاطرهٔ بادآوَرْد به روایتِ شاه‌پریان» در قیاس با ۶ مقالهٔ مذکور وضع مستقلی دارد. تکملهٔ ۴ خاطره که زیر عنوان فرعی «یاد بعضی نفرات» آمده، عملاً ادامهٔ متن به‌حساب می‌آید.