هفت روز، لئونید فولینسکی

📚هفت روز

🌊لئونید فولینسکی

🌊ترجمه‌ی رضا رضایی

🌊نشر عصر جدید، 1363

📜220 صفحه + تصاویر رنگی روی کاغذ گلاسه

🍀کیفیت: غیر از کمی فرسودگی بر جلد و عطف ایرادی ندارد 

در شب ۱۳ فوریهٔ ۱۹۴۵، حدود سه ماه پیش از ورود نیروهای شوروی به برلین، خودکشی هیتلر و تسلیم بی‌قیدوشرط آلمان، بیش از هفتصد هواپیمای بمب‌افکن بریتانیا شهر درسدن را هدف حمله قرار دادند. در ۱۴ فوریه نیز نیروی هوایی آمریکا با بیش از پانصد بمب‌افکن به این شهر حمله کرد. هدف بریتانیا و آمریکا انهدام تأسیسات حیاتی آلمان بود تا از وقوع یک جنگ زمینی تمام‌عیار جلوگیری شود. چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا، از این استراتژی حمایت می‌کرد. اما درسدن نه موقعیت نظامی خاصی داشت و نه اهمیت سوق‌الجیشی؛ بلکه شهری بود با بناهای تاریخی زیبا و گالری‌های هنری مشهور. از همین‌رو حتی برای پناهندگان و غیرنظامیان، شهری امن به شمار می‌آمد.

در بمباران ۱۳ و ۱۴ فوریهٔ ۱۹۴۵، نه‌تنها عمارت‌ها و آثار معماری شهر ویران شدند، بلکه صدها هزار نفر مجروح و حدود صد هزار نفر جان‌باختند. کورت وانگات (۲۰۰۷–۱۹۲۲)، نویسندهٔ آمریکایی که در آن زمان اسیر آلمانی‌ها بود و در اردوگاه اسیران آمریکایی و انگلیسی در درسدن نگهداری می‌شد، شمار جان‌باختگان را ۱۳۴ هزار نفر ثبت کرده است.

در همان زمان، گروهی از نظامیان شوروی وارد درسدن شدند. یکی از آنها لیانید والینسکی (۱۹۶۹–۱۹۱۳) بود؛ هنرمندی که در دههٔ ۱۹۳۰ از مهم‌ترین نقاشان شهر کیف به‌شمار می‌رفت. او در ژوئن ۱۹۴۱ داوطلبانه به خط مقدم نبرد علیه آلمان نازی رفته بود، اما همان سال اسیر شد. پس از فرار از اردوگاه، دوباره به جبهه بازگشت. این نقاش و کارشناس هنری، همراه با چند تن دیگر، مأمور جست‌وجوی تابلوهای گران‌بهای گالری درسدن شد. اعضای گروه با یافتن نقشه‌ای که مکان‌های مخفی‌گاه آثار هنری در آن علامت‌گذاری شده بود، موفق شدند تعداد زیادی از تابلوهای مهم را که در نقاط مرطوب و نامناسب انباشته شده بودند، پیدا و نجات دهند.

مرمت تابلوها در مسکو و لنینگراد (سن‌پترزبورگ کنونی) چند سال به طول انجامید و پس از بازسازی گالری درسدن، همهٔ آثار به آن بازگردانده شدند. به باور بسیاری، این عملیات مسیر تاریخ معاصر نقاشی را تغییر داد؛ هرچند که والینسکی پس از بازگشت به کیف دریافت که نیروهای نازی همهٔ اعضای خانواده‌اش را ـ جز همسر و یکی از دخترانش ـ کشته‌اند.

نویسندهٔ کتاب ضمن روایت عملیات نجات تابلوها، مدام به دوره‌های مختلف تاریخ هنر بازمی‌گردد و زندگی نقاشان و شرایط حاکم بر خلق آثار هنری را شرح می‌دهد. مخاطب کتاب نه‌تنها ماجرای واقعی نجات تابلوها را می‌خواند، بلکه به سفری در تاریخ هنر نیز برده می‌شود.