نوسترومو، جوزف کنراد

📚نوسترومو

🌊جوزف کنراد

🌊ترجمه‌ی سهیل سمی

🌊نشر ققنوس

📜کاغذ تحریر، ۵۱۹ صفحه

🍀کیفیت: نو

بسیاری از منتقدان این کتاب را بهترین رمان کنراد می‌دانند.

مضمون کتاب نوسترومو تنهايی است؛ تنهايی نوسترومو، تنهايی خانم گولد، تنهايی مبارز پير ايتاليايی كه هرگز به تفاهم يا پيوندی متقابل نمی‌انجامد. نوسترومو، در حقيقت، بررسی عميق و نيز ظريفِ تأثيرات فاسدكنندهٔ سياست و منافع مادی بر روابط انسان‌هاست. از اين لحاظ، مأمور مخفی و از چشم غربی نيز از مضمون تأثير سياست خالی نيستند. شخصيت‌های رمان نوسترومو پنداری هر يک صاحبِ تاريخی مجزا و منحصر به‌فرد هستند. چارلز گولد تجلّی شخصيت حقيقی يک استعمارگر اروپايی است؛ سرد و بی‌احساس و منطق‌زده. زندگی همسرش، خانم گولد، نيز در اين سرزمين خيالی در آمريكای جنوبی به فاجعه تبديل می‌شود، فاجعه ناشی از تنهايی و عدم ارتباط. مارتين ديكودِ فرانسوی نيز آن‌جا كه چند شب و روز در جزيره‌ای كوچک تنها می‌ماند، به عنوان شخصيتِ روشنفكرِ رمان پی می‌برد كه استقلال وجودی‌اش توهّمی بيش نبوده و در نهايت در اوج تنهايی راهی متفاوت در پيش می‌گيرد. اما جورجو ويولای پير از جهانی ديگر، از دنيای كهن، دنيای ارزش‌ها می‌آيد و دنيای قديمی او با دنيای پر از حرص و فسادی كه در نوسترومو می‌بينيم هيچ همخوانی‌ای ندارد.

كنراد، خود توضيح داده است كه ايده نگارش رمان نوسترومو چگونه به ذهنش رسيد. او از يكی از دوستان صميمی‌اش در مورد ملوانی در آمريكای جنوبی داستانی می‌شنود؛ در اين داستان، ملوانِ واقعی مردی پست است كه دست به دزدی نقره می‌زند و حتی به هنگام مستی و از خود بيخودی در مورد اين كارش لاف هم می‌زده. ملوان در حضور همه فرياد می‌زده كه علت پولدار شدنش كار كردن با كشتی كوچكش نيست، بلكه هرازگاه، به گنجينه‌ای كه ربوده سری می‌زده و كمی نقره از آن برمی‌داشته و می‌فروخته. كنراد شرح می‌دهد كه مدتی درگير اين داستان بوده تا سرانجام به اين نتيجه می‌رسد كه اين شخصيت در رمانش نبايد حتماً شخصيتی منفی باشد، بلكه برعكس، می‌تواند قهرمانی محبوب و مردمی باشد، مردی با معيارها و اخلاقيات خاص خود.

#نوسترومو

#جوزف_کنراد

#سهیل_سمی