
پیشگفتاری بر هیچ، دونالد بارتلمی
📚پیشگفتاری بر هیچ
🌊دونالد بارتلمی
🌊ترجمهی مزدک بلوری
🌊نشر نی
📜کاغذ تحریر
🍀کیفیت: نو
دنیای داستانی بارتلمی دنیایی عجیب و حیرتانگیز است که با فضای داستانهای نویسندگان دیگر تفاوت بسیار دارد. بارتلمی نویسندهای است که گویی از ابهام، پیچیدگی و گسیختگی در آثارش لذت میبرد. او، برخلاف داستاننویسان سنتی که تلاش میکنند معنی و مفهوم مورد نظرشان را تا سر حد امکان بهوضوح به خواننده انتقال دهند، سنت را کنار میگذارد و معنای داستانهایش را در هالهای از ابهام قرار میدهد. گسیختگی و پراکندگی موجود در آثار او خواننده را نیز وامیدارد که پا از مسیر سنت بیرون بگذارد و به همه چیز از زاویهای متفاوت بنگرد. خواننده نمیتواند در داستانهای او خط زمانی مشخصی را دنبال کند، بلکه گویی مجبور است قطعات پازلی را در کنار هم قرار دهد. بارتلمی، مانند بسیاری از نویسندگان پستمدرن، داستان را باز نگاه میدارد و اجازه میدهد برداشتهای متکثری از روایت در ذهن خواننده نقش ببندد. داستانهای او در نگاه اول درکناشدنی بهنظر میآیند، رویدادها باورنکردنیاند و فضای کلی داستان خارج از تصور خواننده و دور از انتظارات اوست. اما او داستان را به گونهای به تصویر میکشد و صحنهها را با چنان دقتی توصیف و رنگآمیزی میکند که خواننده را مسحور جذابیت ناشناختهٔ تصویرهایش میکند، بهنحوی که خواننده، بهرغم باورناپذیر بودن داستان، این صحنههای پراکنده را میپذیرد و گاه نیز خود را در آنها مییابد.
بارتلمی را نویسندهای پستمدرن میدانند و شاید آنچه بیش از همه در شکلگیری شیوهٔ داستاننویسی او نقش داشته است، این باور پستمدرنیستهاست که زندگی فاقد هر گونه نظم، پیوستگی و انسجام است. آنها زندگی را واقعیتی گسسته، ناپیوسته و منقطع میدانند و به هر گونه تلاش برای معنی بخشیدن به آن یا توصیف نظم و انسجام در آن به دیدهٔ تردید مینگرند. ازاینرو، نویسندگان ادبیات پسامدرن اعتقاد دارند تنها اثری میتواند بازنمایی درستی از زندگی باشد که این گسیختگی و ناپیوستگی را به نمایش بگذارد. بارتلمی نیز میکوشد با استفاده از ابزارهای مختلف و با بهکار گرفتن ساختارهای متفاوت در داستانهایش به بیان این باور بپردازد و درعینحال تلاش داستانهای سنتی را برای یافتن نوعی نظم و انسجام در زندگی و به تصویر کشیدن آن ریشخند کند.
#پیشگفتاری_بر_هیچ
#دونالد_بارتلمی