حرف‌های همسایه، نیما یوشیج

📚حرفهای همسایه

🌊نیما یوشیج

🌊نشر دنیا، ۱۳۶۳

🍀کیفیت: نو

کتاب حرف‌های همسایه (چاپ ۱۳۶۳، انتشارات دنیا) گزیده‌ای است از یادداشت‌های نیما یوشیج که به صورت نامه تنظیم شده‌اند. نیما در این نوشته‌ها ایده‌ها و اندیشه‌های خود را دربارهٔ راه و روش نوین شعر و شاعری و نیز عناصر اصلی شعر آزاد شرح می‌دهد.

این نامه‌ها در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۱۸ تا ۱۳۳۴ نوشته شده‌اند و نیما آن‌ها را با عنوان‌های «حرف‌های همسایه»، «نامه به همسایه» یا «نامه‌های فنی» مشخص کرده است.

او در یکی از این نامه‌ها چنین می‌نویسد:

دوست من!

برای خوب دویدن، میدان لازم است. انسان قفسه‌ای نیست که هر وقت بخواهد، هر دارویی را از یکی از جعبه‌های معیّن آن بیرون بکشد.

به گمانم اگر کسی در وضع زندگی من بود، کمتر می‌توانست به حیات ادامه دهد، و جز خود من کسی نمی‌داند چگونه و چرا. درست مثل داروهای رطوبت‌زده شده‌ام. برای من حرارت و آفتاب کافی و آسمان لازم است؛ اما افسوس که آسمان ابری است، و من خوب می‌دانم این ابرها همیشه بوده‌اند.

بعضی از روی دریاها برمی‌خیزند، بعضی از روی مرداب‌ها و جاهایی که کسی نمی‌داند کجاست، و مرغابی‌های ترسو در آن‌جا منزل دارند. باید در حساب آورد که دنیا جای چشم‌دریده‌هایی هم که آفتاب نمی‌خواهند هست؛ آن‌ها نیز سهم خود را می‌برند.

جوری زندگی می‌کنم که خودم خنده‌ام می‌گیرد؛ مثل کبوترهایی که از پرواز طولانی برگشته و بسیار پرسه زده‌اند. در دایرهٔ امکان، همهٔ ما را چون مشتی ریزه‌خوار مفلوک و عاجز درهم ریخته‌اند، پر از فکرهای علیل و کش‌دار برای رهایی.

معنیِ کمال را باید در میان همین آشفتگی‌ها، برای یافتن اندک توانایی‌ای، جست‌وجو کرد. آن‌چه دائمی است همین حرکت است، از برای همان توانایی یا کمالی که گفتم.

از نوشتن دست برمی‌دارم؛ رفتم به سر وقت آب دادن بوته‌هایی که خودم کاشته‌ام.

در حالی که تابستان به ییلاق می‌روم و این کار می‌ماند برای دیگران، نمی‌دانم چرا باز وقتم را می‌گیرد؟

خداحافظ شما.

دوست شما – فروردین ۱۳۳۴

نیما یوشیج

#حرفهای_همسایه #نیما_یوشیج