ژاندارک، برنارد شاو

ژاندارک برنارد شاو ترجمه‌ی محمود حیدریان نشر گام، ۱۳۶۳ ۲۱۵ صفحه کیفیت: دست دوم تمیز. عطف و جلد فرسودگی دارند. برنارد شاو نمایشنامه‌ای مشهور به نام «سنت ژاندارک» (Saint Joan) در سال ۱۹۲۳ نوشت. این اثر درست پس از قدیسه اعلام شدن ژان دارک توسط کلیسای کاتولیک (۱۹۲۰) نوشته شد. شاو در این نمایشنامه، برخلاف نگاه رمانتیک یا صرفاً مذهبی، تصویری واقع‌گرایانه و پیچیده از ژان ارائه می‌کند. چند نکته مهم در مورد دیدگاه شاو: قهرمان اما نه قدیسه صرف: او ژان را به‌عنوان انسانی استثنایی، دارای اعتمادبه‌نفس و نیرویی روحانی ــ اما در عین حال با شور انقلابی و اراده‌ای زمینی ــ به تصویر می‌کشد. ژان دارک شاو زنی است که فراتر از زمانه‌اش می‌اندیشد. برخورد با نهاد کلیسا و سیاست: شاو نشان می‌دهد که محکومیت ژان تنها از سر تعصب مذهبی نبود، بلکه محصول تضاد منافع سیاسی و اجتماعی زمانه بود. ژان به‌نوعی قربانی تغییرات ساختاری در اروپا شد. مفهوم «بدفهمی تراژیک»: او استدلال می‌کند که ژان به این دلیل محکوم شد که دیگران توان درک اندیشه‌ها و ایمان او را نداشتند؛ جامعه هنوز آمادهٔ پذیرش او نبود. جایگاه نمایشنامه: شاو خودش «سنت ژاندارک» را «تراژدی مدرن» نامید. با این اثر، جایگاهش به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان قرن بیستم تثبیت شد و در سال ۱۹۲۵، جایزهٔ نوبل ادبیات را دریافت کرد (یکی از دلایل مهم، همین نمایشنامه بود).