تئاتر ایدهها: انگیزشهای افلاطونی در تئاتر و فلسفه مارتین پوشنر ترجمهی مرتضی نوری نشر شبخیز کاغذ تحریر، ۴۲۴ صفحه کیفیت: نو تومن تئاتر و فلسفه همیشه رو در روی یکدیگر ایستادهاند. تئاتر به دنبال کنشها بوده و فلسفه را دنبالهروی از ایدهها میدانسته و فلسفه هم تئاتر را محل توهم و تباهی اخلاقی میدانسته. آیا میتوان به این امکان فکر کرد که تئاتر و فلسفه با یکدیگر ترکیب شوند و چیزی شبیه تئاتر ایدهها را به وجود بیاورند؟ این جنگ میان تئاتر و فلسفه ادامهدار شده تا زمانی که افلاطون، موفق شد نمایشنامهی تراژدی خود را روی صحنه ببرد. افلاطون نابغهای است که بر تاریخ درهمتنیدگی این دو حوزه سایه افکنده است. مارتین پوشنر در کتاب تئاتر ایدهها، افلاطون را نه تنها به عنوان نظریهپرداز تئاتر بلکه به عنوان نمایشنامهنویسی معرفی میکند که نوعی دراماتورژی دیالوگمحور درانداخته است، دراماتورژیای که با نگرش رایج ارسطویی در حوزه تئاتر تفاوتهای هنگفتی دارد.
نظرات
شما هم درباره این محصول نظر خود را بنویسید. برای ثبت نظر، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
